حصارهای زمینی استانبول: دروازه‌ها، فتح 1453 و پیاده‌روی در کنار حصارها

ساختار و تاریخچه حصارها

با گسترش شهر به سمت غرب، در دوره تئودوسیوس دوم خط تازه‌ای از حصارها حدود 1.5 کیلومتر غرب‌تر از حصارهای کنستانتین ساخته شد. بخش‌هایی که در زلزله 447 ویران شده بود، به خاطر خطر هون‌ها در دو ماه از نو ساخته شد و دیوار دوم و خندقی هم جلوی آن افزوده شد. دیوار درونی 96 برج بزرگ داشت. این خط در برابر همه محاصره‌های زمینی، به جز اشغال صلیبیان در 1204، تاب آورد. در 29 مه 1453 سپاه عثمانی پس از کوبیدن حصارها با توپخانه، در اطراف توپقاپی (دروازه سنت رومانوس در دوره بیزانس) رخنه کرد و وارد شهر شد.

دروازه‌های اصلی

• دروازه طلایی و یدی‌کوله: دروازه پیروزی امپراتوران؛ امروز داخل قلعه یدی‌کوله است.
• دروازه بلگراد و دروازه سیلیوری: دروازه‌هایی در بخش جنوبی حصارها که هنوز استفاده می‌شوند.
• دروازه مولوی‌خانه: نامش را از خانقاه مولوی نزدیکش گرفته است.
• توپقاپی: جایی که فتح در آن رخ داد؛ روبه‌رویش موزه تاریخ پانورامای 1453 است.
• ادرنه‌کاپی: دروازه‌ای که سلطان محمد فاتح پس از فتح از آن وارد شهر شد؛ کنارش مسجد مهرماه سلطان است.
• اگری‌کاپی و آیوان‌سرای: انتهای شمالی که حصارها تا شاخ طلایی پایین می‌روند؛ کاخ پورفیروژنیتوس (تکفور) در این بخش است.

پیاده‌روی کوتاه در کنار حصارها برای خانواده‌ها

پیاده رفتن تمام طول حصارها یک روز کامل وقت می‌گیرد و در جاهایی سخت است. برای خانواده‌های دارای کودک، لذت‌بخش‌ترین بخش مسیر حدود 1.5 کیلومتری از توپقاپی تا ادرنه‌کاپی است. با پیاده شدن از تراموای T1 در ایستگاه Topkapı و بازدید از موزه پانورامای 1453 شروع کنید، در امتداد حصارها به سمت شمال تا ادرنه‌کاپی بروید و با دیدن مسجد مهرماه سلطان و مسجد کاریه تمام کنید. می‌توانید در فضاهای سبز و باغ‌های سبزی‌کاری بیرون حصارها استراحت کنید. پله‌های بالای حصارها تند و بی‌نرده‌اند؛ بالا رفتن از آن‌ها را با بچه‌ها توصیه نمی‌کنیم.

نکات بازدید

• بیرون حصارها قدم بزنید: هموارتر است و خط دوگانه حصارها بهتر دیده می‌شود.
• آب، کلاه و کفش راحت همراه داشته باشید؛ برخی بخش‌ها سایه و مغازه کمی دارند.
• پس از تاریکی در بخش‌های خلوت حصارها قدم نزنید.
• پایان دادن پیاده‌روی توپقاپی–ادرنه‌کاپی با بازدید از مسجد کاریه برنامه نیم‌روزه خوبی است.